"O MUS. Metodoloxía, praxe e outras banalidades" autor Miguel Piñeiro Moure. Edición New Port. Comunicación e imaxe. Pontevedra.
"O MUS. Metodoloxía, praxe e outras banalidades" autor Miguel Piñeiro Moure. Edición New Port. Comunicación e imaxe. Pontevedra.
mecala05
Madrid, España
mecala05
ver perfil »Es una verdad latente, una idea que va creciendo sin haber dado aún su primer llanto de vida. Pero cada vez hay más aficionados al mus que se preguntan ¿Qué razón hay para que no sea considerado un deporte? La única respuesta que se me ocurre es prejuicios. Los jugadores que ven el mus como distracción o forma de relacionarse con otras personas porque efectivamente no lo practican con cierta disciplina ni afán competitivo. Los que no saben de mus porque tienen la impresión de ser un juego de apuestas en el que pierdes dinero. Hay aún prejuicios, pero el tiempo pone a cada uno en su sitio. El día en que al jugador de mus se le considere deportista está más cerca.
"Un deporte llamado mus" es mi granito de arena para que esto suceda.
contador de visitas
www.myspace.com/pherboscodec
Copyright © 2008 - UN DEPORTE LLAMADO MUS - es un blog hospedado en La Coctelera con el tema Diario
Este libro,editado en 1999, esta descatalogado y es imposible de encontrar. Dado el el estilo simpatico y deshinibido que emplea, puede leerse al tiempo que pasar un buen rato en www.miguelpesca.com
Transcribo un parrafito para que os animeis.
Danse catro cartas a cada xogador e con elas debemos lancear e tantear ou ir ó descarte.
Unha vez repartidas, se unha parella leva boa xogada debe exclamar, mesmo ameazante e expeditivamente, "¡non hai Mus!" (os máis maleducados poden acompaña-la expresión cun sonoro "¡carallo!"). Se ninguna parlera "corta" o Mus (hai Mus) procederase ó descarte na busca da ansiada "porcallada" (léase e enténdase "fato de porcos").
Repartiranse cartas continuamente ata que unha parella corte o Mus. Neste instante procédese a dirimi-los lances.
A ritmo de "envido" ou "paso" xogamos a Grande. Os envites serán a gusto do envidador, desde 2 puntos ou tantos (chamados pedras) ata a grande éxtase (Órdago).